Dit gebouw speelt al ruim 700 jaar een belangrijke rol in het openbare leven in de gemeente Dordrecht. Met de bouw is vermoedelijk omstreeks 1275 begonnen. Van Oorsprong is dit gebouw een klooster. Uit stadstekeningen blijkt dat het in ieder geval in 1285 reeds bestond. Een klooster was een wereldje op zichzelf. Er was uiteraard een kerk, de huidige Augustijnenkerk, een ruimte voor de zieken, een keuken, een brouwhuis (de drank in de middeleeuwen was bier) en een bibliotheek. Natuurlijk waren er slaap- en eetzalen (deze zaal was de eetzaal) en er was een apart huis voor de prior (hij had de leiding over de monniken).

Vanaf de middeleeuwen zijn de zalen gebruikt voor vergaderingen en rechtszittingen.
De belangrijkste vergadering die hier, in deze zaal die sindsdien Statenzaal heet, is gehouden vond plaats in juli 1572. Twaalf Hollandse steden waaronder natuurlijk Dordrecht besloten de afgezette Prins Willem van Oranje als enige stadhouder te erkennen (de gemeentewapens van deze steden staan in de ramen). De toen aanwezigen zullen vast niet hebben begrepen dat dat besluit het begin was van een zelfstandige Nederlandse staat.


Tot 1835 is het complex gebruikt door de schutterij en gebruikten Engelse kooplieden het als vergader- en feestruimte.

In 1835 is het complex gekocht door de gemeente. In 1837 werd hier de eerste stadsschool geopend. De school kreeg de bijnaam centenschool omdat het schoolgeld 1 cent per kind per dag was. Het is bijna niet voor te stellen maar 500 kinderen ontvingen hier tegelijk onderwijs van vier onderwijzers.

Nadat de school naar een betere huisvesting verdween raakte het complex in verval.

Uiteindelijk werd in 1969 besloten tot een restauratie. In juli 1972 kon worden herdacht dat het 400 jaar geleden was dat de eerste vrije Statenvergaderingen hier hadden plaatsgevonden.